Εξομολογείται κανείς τις παλιές του αμαρτίες, για να κάνει χώρο για τις καινούργιεςAdolphe d' Houdetot

Σταματημένο το μυαλό

Μοιράσου το στο FacebookΜοιράσου το στο Twitter

Σταματημένο το μυαλό
Σε μια παλιά εικόνα
Σε ένα πάθος δυνατό
Σ' ένα γαλάζιο χρώμα

Στο χρώμα από τα μάτια σου
Που μ' είχαν υπνωτίσει
Στον τρόπο που τα χάδια σου
Με είχανε λυγίσει

Τότε με κράταγες σφιχτά
Δε μ' άφηνες να φύγω
Και των φιλιών τη δροσιά
Μου 'δινες λίγο λίγο

Μα τώρα νιώθω ορφανός
Χωρίς την αγκαλιά σου
Κι αναρωτιέμαι ο χαζός
Που πήγε η καρδιά σου

Τότε μου έλεγες στ' αυτί
Θα σ' αγαπώ για πάντα
Και τ' άκουγα σαν μουσική
Σαν μια μικρή μπαλάντα

Μα τώρα είμαι σκυθρωπός
Μετράω αναμνήσεις
Και κάθε βράδυ σαν τρελός
Εύχομαι να γυρίσεις

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση