Ο θάνατος δεν είναι τίποτα. Το να ζεις όμως νικημένος και άδοξα είναι σαν να πεθαίνεις κάθε μέρα.Ναπολέων Βοναπάρτης

Σταμάτα

Μοιράσου το στο FacebookΜοιράσου το στο Twitter

Γιατί δε λες αυτό που νιώθεις;
Σ' αρέσει να με τυραννάς;
Μια με τραβάς και μια με διώχνεις
Μάλλον δε ξέρεις τι ζητάς

Πρώτα με πας ένα ταξίδι
Στη τρυφερή σου αγκαλιά
Κι ύστερα σαν παλιό παιχνίδι
Με παρατάς σε μια γωνιά

Σταμάτα πια δε το αντέχω
Δεν είμαι κούκλα πλαστική
Υπομονή άλλη δεν έχω
Για να δεχτώ κι άλλη πληγή

Σταμάτα να με βασανίζεις
Δεν ειν' αγάπη δύο φιλιά
Με υποσχέσεις με γεμίζεις
Μα δε κρατάς ποτέ καμιά

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση