Εξομολογείται κανείς τις παλιές του αμαρτίες, για να κάνει χώρο για τις καινούργιεςAdolphe d' Houdetot
Στέρεψα
Στέρεψα δεν έχω λόγια
Που ν' αγγίζουν τη καρδιά
Μα κι αυτά που είπα ήδη
Ίσως ήταν περιττά
Ίσως άδικα τα είπα
Και κατάντησα μελό
Ίσως άδικα κι εσένα
Σου ζαλίζω το μυαλό
Μήνες τώρα σε κουράζω
Με στιχάκια μου τρελά
Και δε ρώτησα ποτέ μου
Αν τα θέλεις όλα αυτά
Και γι' αυτό θα σταματήσω
Ώσπου να μου πεις εσύ
Αν το θες να συνεχίσω
Ή αν προτιμάς σιωπή